Sosyal bilimciler, bir toplumun veya bir ülkenin geleceğini, o toplumun, ya da o ülkenin eğitilmiş insan gücünün belirlediğini hep söylerler. Benim de inandığım ve savunduğum bir düşüncedir bu.

Hatta bu konuya biraz daha kökenden ve yakından bakacak olursak, insanın kaynağının çocuklar ve gençler olduğunu hemen görürüz.

O halde çocuklarımıza ve gençlerimize vereceğimiz örgün ve yaygın eğitimin niteliği son derece önemli hale gelir.

Eğitim Bilimciler eğitimi, "bireylerde istendik yönde davranış değişikliği oluşturma süreci" olarak tanımlar. Bu tanımdan anladığım; büyüklerine saygılı, küçüklerini seven, kendi kişiliğini oluşturmuş, hedefleri olan, bu hedeflere giden yöntemi bilen, sosyalleşmiş, ulusal ve evrensel değerlere sahip, yasalara uyan, barışçıl ve insancıl kişilikler yetiştirmektir.

Ana rahmine düştüğü anda başlar çocuğun heyecanlı serüveni… Ne mutluluk vericidir. Kabına sığmayan sevinçler dolup taşar etraftan. Yeniden yazılmak için gelen, yeni bir serüven başlamıştır hayatımızda. Sanki yaşamı yeniden tanımlarız onlarla. Zor bir görevdir annelik-babalık. Onları büyütene kadar ne sıkıntılar çekilir ne fedakarlıklar yapılır ne çocukça mutluluklar yaşanır. Heyecan ileriki süreçlerde endişeye dönüşür nedense. Ne yese ne giyse ne oynasa, ne alsa, nasıl arkadaşı olsa, hangi mesleğe ilgi duysa türünden “nasıl”larla devam eder, onun haberinin olmadığı kaygılar.

5 Ekim 1939'da Trabzon'da doğdu. İlk ve ortaokulu doğduğu kentte, liseyi yıllar sonra Ankara'da tamamladı. Gazeteciliğe 1957 yılında Trabzon'da Hakimiyet gazetesinde başladı. Kıyı dergisinin ilk dönem kadrosunda yer aldı. 1965-1968 yılları arasında, Sömürücülüğe Karşı SAVAŞ adlı haftalık toplumcu gazeteyi çıkardı. Trabzon'da Gazeteciler Sendikası, Devrim Ocakları ve Türkiye İşçi Partisi'nin kurucuları arasında yer aldı. 1960'larda TİP'in GYK ve MYK üyeliklerinde bulundu. 1972-1977 yılları arasında yurtdışında kaldı. 1979-1980 döneminde, Çağdaş Gazeteciler Derneği'nin genel başkan yardımcılığı görevini yürüttü. Yarım Yüzyılı bulan meslek yaşamı boyunca pek çok gazete, dergi ve ajansla muhabir, teknik sekreter, editör, yayın yönetmeni olarak çalıştı. 1998 yılında aktif gazeteciliği bırakarak, ilk göz ağrısı olan edebiyata "kesin dönüş" yaptı. İlk ve tek şiir kitabı Acının Külrengi, 2001 yılında Serander Yayınları arasında çıktı. SİVAS KİTABI / Bir Topluöldürümün Öyküsü adlı belgesel yapıtı 1994 yılında yayına hazırladı. Başlıca ödülleri: Türk Dil Kurumu"Basın Dil Ödülü" (1963), Çağdaş Gazeteciler Derneği "Yılın Gazetecisi Ödülü" (1995), Milliyet Sanat Dergisi'nin 1995 Abdi İpekçi Mektup Yarışması'nda "mansiyon", Behzat Ay Yazın Emek Ödülü (2003). Dil Derneği, Edebiyatçılar Derneği, BESAM (Türkiye Bilim ve Edebi Eser Sahipleri Meslek Birliği), TÜSTAV (Türkiye Sosyal Tarih Araştırma Vakfı), Çağdaş Gazeteciler Derneği üyesi ve "Sürekli Basın Kartı" sahibidir.